محمود نجم آبادى
382
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
خسروپرويز كه با تجمل كمنظيرى سلطنت مىكرد بسيار تعجبآميز است . غير از غذاهاى بالا انواع آشها ( شوربا ) كه با اسفناج و سركه و مواد چندى مىساختند بسيار متداول بوده است . در جشن بزرگ ملى ايران باستان يعنى نوروز كه هنوز هم در سراسر كشور ما ، و بعضى كشورها نيز اين جشن برقرار مىباشد ، معروف است كه مردم در روز اول سال ( نوروز ) صبح زود از خواب برمىخاستند به كنار شهرها مىرفتند ، و قبل از آنكه سخنى گويند شكر مىخوردند و يا آنكه سه مرتبه عسل مىليسيدند و براى حفظ و حراست بدن از بيماريها روغن به تن مىماليدند و خود را با موم دود مىدادند . چنان كه مىدانيم در ايران باستان جشنهاى زيادى بوده كه در اين جشنها شاه و مردم به سرور مىپرداختند . من باب مثال متذكر مىگرديم كه در جشن مهرگان طى مراسم خاصى مدت چند روز گردو و سير و گوشت چرب و غذاهاى گرم مىخوردند ، شربتهائى براى دفع سرما مىآشاميدند . مردى كوسه كه نماينده سرما بود پديدار مىشد آب سرد بر او مىريختند ، ولى او اظهار نفرت نمىكرد و بايد فرياد زند " گرما گرما " به همين نحو در ساير جشنها نيز مراسمى بود كه در آنها انواع و اقسام مأكولات و مشروبات استعمال مىگرديده ، كه با مطالعه آن نوع غذاى آن دوران به خوبى روشن مىشود ( اقتباس از مآخذ مختلف ) . ه ) گياهدرمانى و گياهان و مواد داروئى و غذائى - در دوران ساسانيان كه طب در آن دوران نسبه درخشانتر از دوران ما قبل بوده ، علاوه بر اطلاعات پيشين اطلاعات زيادى نيز بدان اضافه گرديده است .